Sus(ma)mak

Sus(ma)mak

Hani sen benim susuşumu severdin
Ben sesini duyuşumu
Sessizlik olurdu gecelerimizde
İçine en büyük an’larımızı sıkıştırırdık
Sıradan suskunluklar değildi elbet seçtiğimiz
İstediğimiz en koyu susuşun , konuşuşuydu
Sakin bir gece de fırtına koparmak zor olurdu,
eğer susuşlarımız olmasaydı ..
Sakin bir saadet istesek çok konuşurduk
Pencere dibinde konuşlanıp
Susuşları bir güvercin kanadında uçururduk ..
Sonra da oturup pişmanlığımızı izlerdik

Giderken de konuşmalıydık en yoğun susuşmalarımızla
Yakışanı vardı ya hani bizim bildiğimiz
Görünmez sözlükte saklı sofistik düşüncelerimiz
Soğuk renkler sıcak olurdu
sıcaklar hiç soğumazdı ..
sorguya çekerdik yanıldığımız geceleri
gitmek isteyip gidemediğimiz
bize göre asil
-gerisi yalan- soysuzluklar olurdu
Bir gün hoş bir akşam saati
Güneş veda edip , ay selamlıyor bizi
İşte başlıyor sesin sonsuzluğu haber veriyor
Ben öylece duruyorum, gözümden bir damla yaş akmıyor
Gülümsüyorum beklide yine sessizce
Sen gözlerin üzerimde ama arkana bile dönemeden
Çemberini tamamlıyorsun
Koca bir yankıyla bıraktığın ayak seslerini dinliyorum ruhumda
Gitmiyorsun ya aslında, susuyorsun sonsuzluğa
Ben sana susuyorum
Sen bana konuşuyorsun
Noktacıklar koyuyoruz spesifik susuşlarımıza


10/08/07 …